Lijkt een brug en is 18 meter lang

Bij de modderstrook voor het talud langs de A1 was het eigenlijk meteen duidelijk. Het water stroomt er van de afrit Borne naar één plek onderaan, waar een zwaar en plakkerig mengsel van zand en klei ligt. De afgelopen tijd was het er een grote drekzooi. Met zand viel er weinig tegen uit te richten dus hebben we daar vandaag een vlonder gebouwd van circa 18 meter lang.

We zijn inmiddels ervaren bruggenbouwers en een vlonder komt dicht in de buurt. Je zet palen  in de grond en daar bevestig je liggers aan. Daar bovenop schroef je de dekplanken. Maar ja, in een bos waar geen stroom is. En met eikenhout dat nogal wat weegt?

Het is ons toch in zeseneenhalf uur gelukt en we zijn wat trots op het resultaat. Nu kunnen de bikers over de vlonder vaart maken om vervolgens met snelheid het steile stukje tegen het talud op te fietsen. Afstappen hoeft niet meer en dat betekent minder schade aan het pad.    

Zo geweldig is dit werk dus!

Gerard Freriksen maakte onlangs filmpjes van de bouw van een prachtige eikenhouten brug langs de Meenhuisweg en het verplaatsen van tien kuub zand voor een dijk over een nat stuk in de route. Kijk naar de beelden, luister naar de prachtige muziek en krijg de koude rillingen...

Brief van Han Brinkcate

De Deldense natuur- en Twickelvriend Han Brinkcate schreef bijgaande brief die onlangs was te lezen in het Hofweekblad. Hij drukt er zijn bezorgdheid in uit vanwege de aanleg van een vaste mountainbikeroute op het landgoed.

Ik plaats deze brief omdat ik van mening ben dat dit gezegd mag worden. Andere recreanten zullen zich misschien in zijn verhaal herkennen, daarom is het goed dat het hardop gezegd wordt. Toch ben ik het niet met hem eens en kunnen veel van zijn vragen en veronderstellingen worden beantwoord en weerlegd. Maar dat doen we later wel. De reacties spreken in ieder geval al voor zich.

“Twickel? Oh! Twickel?

Wat doe je nou?”

Ik heb dit artikel geschreven, omdat ik mij erg bezorgd maak over de ontwikkeling van een fietscrossbaan dwars door het mooie “Twickel”. Waarom moeten deze paden daar lopen waar al zandwegen zijn en waarom moeten deze door beschermde gebieden van “Twickel”? 

Han  Brinkcate

Op zulk soort vragen zou ik graag van de bedenkers hiervan antwoorden willen hebben. Waar zijn de onderzoeksrapporten betreffende de inventarisatie van planten en dieren? En wie heeft deze onderzoeken hoe en waar gedaan? Of is er zo maar lukraak een crossbaan uitgezet, zonder onderzoek naar het voorkomen van dieren en planten op de route te doen? 

En dat is drie...

We verzetten bergen als het moet en bruggen bouwen we ook. Gemaakt van het mooiste eikenhout dat je je kunt voorstellen, want gehaald bij de Houtzagerij van Twickel waar de balken en planken vers voor ons worden gezaagd. Woensdag 27 oktober weer zo'n mooie brug gebouwd, de derde al. Nu over de Servoleiding langs de Meenhuisweg.

Je begint met twee 5 meter lange, stevige liggers  (zwaar).

Mountainbikers rijden af en aan

Na de mooie officiële opening vrijdagmiddag is onze route afgelopen weekeinde door talloze mountainbikers in gebruik genomen. Met name op de regenachtige en winderige zondagmorgen liep het storm en zag je overal op de route bikers, jong en oud, rijp en groen, mannen en vrouwen, zwetend, met rode koppen, maar enthousiast rondrijden. Een prachtig gezicht.

Vrijwilligers verzetten bergen (zand)

Vele handen maken licht werk. Dat hebben we al vaker ervaren en opnieuw is die stelling bewezen. Onze vrijwilligers verzetten bergen als het moet. En zaterdagmorgen 23 oktober moest het want bij de singletrack langs de Blokstegenweg lag tien kuub zand op ons te wachten.

Scheppen en kruien. Met een uur was het gepiept.

Dat zand moest naar een plek die heel vaak nat is. De plek bevindt zich aan de eind van een schuin aflopende akker. Als het een beetje regent loopt veel water daar naar toe. Angezien de track er dwars door gaat wordt het daar een modderbende en dat is de afgelopen week ook gebeurd.

Opening een feest!!!

De officiële opening van de mountainbikeroute op landgoed Twickel is één groot feest geworden. Bestuurders en vrijwilligers troffen elkaar vrijdagmiddag eerst bij 't Hoogspel om later een stukje van de route te fietsen. De sportieve provinciaal gedeputeerde Carry Abbenhues reed voorop en was helemaal in haar element.

Carry gaat fier op kop. Foto's Edwin Nieuwenhuis

De bestuurster was wat aan de late kant maar dat mocht de pret niet drukken. Manager Fons Lohuis van de regio Twente en regiobestuurder, tevens wethouder van Enschede, Hans van Agteren staken voluit de loftrompet over wat landgoed Twickel, routebouwer Patrick Jansen en de vele vrijwilligers de afgelopen twee maanden tot stand hebben gebracht.

Aftellen is begonnen...

Het aftellen is begonnen. Vrijdag 22 oktober is de officiële opening van de vaste mountainbikeroute op landgoed Twickel. Gedeputeerde Carry Abbenhues gaat dat doen. De provincie stak veruit het meeste geld in het project en is daarmee feitelijk de grote animator.

Carry Abbenhues is sportief en fietst vrijdag mee. 

Het programma in 't Hoogspel begint om 14.30 uur met toespraken van Hans van Agteren van de Regio Twente (de opdrachtgever), Carry Abbenhues (de belangrijkste financier) en Gert-Jan Roelofs namens de Stichting Twickel. Om drie uur kleden we ons allemaal om voor een tochtje op de mountainbike. De gedeputeerde gaat ook fietsen, heeft ze aangekondigd. En natuurlijk pakken we dan een paar singletracks mee.

Een dankwoord is hier op z'n plaats

Op 27 augustus hebben we de eerste vlaggetjes geplaatst en dinsdag 19 oktober zijn de laatste palen erin gegaan. Daar zitten zeveneneenhalve week tussen waarin heel, echt heel veel werk is verzet. Maar nu is de vaste mountainbikeroute op landgoed Twickel helemaal uitgepijld en kan iedereen hem komen berijden.
Ik vind het een mooi moment om iedereen te bedanken die hier zo ontzettend veel energie en tijd in heeft gestopt. Op de eerste plaats de vrijwilligers. Jullie waren met zovelen en sommigen hebben zoveel uren in dit project gestopt dat ik me nog steeds verbaas  dat zoiets gebeurt. Wielrenners individualisten, vergeet het maar. Wat geweldig dit met elkaar te hebben gedaan. We hebben een prachtige tijd gehad.
Een paar namen wil ik noemen want zij trokken de kar voor de vijf clubs die zich aan de route hebben verbonden: Gerard Freriksen van R3, Wim te Winkel van de RTC Borne, Herman Duim van Trios, Joop Hoonhorst van de Twickeltrappers en Fred Zwienenberg van de RTC Hengelo.
Dan onze parcoursbouwer Patrick Jansen, die zijn unieke kennis inbracht, onvermoeibaar was en steeds weer oplossingen had. Verder Arjan Vreeswijk onze graafmachinist. Wat een vakman! Wat een enthousiasme. Elke ochtend voor dag en dauw zijn bed uit, nooit verzaakt, nooit gezeur. Je heb een perfect pad afgeleverd.
En last but not least Albert Groen, de man achter de schermen. Zonder jouw  bestuurlijke inbreng was de route er nooit gekomen. De mountainbikers in Twente mogen hopen dat jij voor de Regio Twente nog veel vaste routes kan helpen  aanleggen.

René Schabos

Filmpje van de krant

Verslaggever Marcel Tettero van de Twentsche Courant Tubantia maakte een leuk filmpje over de aanleg van de mountainbikeroute op Twickel. Het filmpje maakt deel uit van zijn reportage op de website van de krant. Dinsdag volgt een uitgebreider artikel in de Hengelose editie van de papieren krant. Koop 'm zou ik zeggen.

Een verjaardag op het talud

Koos Visser van de Ruiten Drie vierde zijn 48ste verjaardag zaterdag op het talud van de A1. Johan, Gerrit, Marco, Tonnie en ondergetekende zongen hem toe (zie het filmpje) en kregen daarna koffie met lekkere koeken. Voor de aanleg van de mountainbikeroute op Twickel worden zelfs verjaardagen aangepast gevierd.

Koos (2de van links) viert met Johan, Gerrit, Marco en Tonnie.

Zo werd het weer een bijzondere dag al begint het te wennen dat onze Almelose vrienden onder aanvoering van hun enthousiaste coördinator Gerard Freriksen elke zaterdag een heel blik vrijwilligers opentrekken.

En daarom zijn we landskampioen!

De vaste mountainbikeroute op Landgoed Twickel is bijna klaar. Na jarenlang geduld te hebben betracht is dit najaar de aanleg begonnen. Zeven weken later zijn we bijna aan het eind. De singletracks zijn allemaal gegraven, midden volgende week staan alle routepalen erin. Vrijdag 22 oktober heeft de officiële opening plaats en kunnen de champagneflessen worden ontkurkt..

Ik ben ontzettend blij met de coöperatieve medewerking van de rentmeester en zijn staf, want ik weet dat ze het er moeilijk mee hebben. Mountainbiken is geen bezigheid die volgens hen van nature past op een historisch en klassiek landgoed dat rust en duurzaamheid wil uitstralen. Dat Twickel toch meewerkt getuigt van veel maatschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel. En ook van moed. Want van bepaalde wandelaars, natuurvrienden en rustzoekers kun je de komende tijd nog wel wat klachten verwachten..
Ik doe op deze plaats een beroep op iedereen die de route gaat rijden rekening te houden met de andere recreanten op dit prachtige landgoed. We hebben weliswaar vele kilometers speciale paden aangelegd voor mountainbikers, op veel plaatsen kom je ook wandelaars tegen (ze mogen ook op de singletracks lopen!). Rem even af om te voorkomen dat mensen schrikken. Wees vriendelijk, groet en respecteer elkaar. En heb ook begrip als sommigen er moeite mee hebben dat we op onze snelle fietsen en in onze flitsende outfit op Twickel een plekje hebben gekregen.

Schaafmethode een succes

Vandaag een succes geboekt! We zijn in staat de nog hobbelige en daardoor zwaar lopende paden te egaliseren op een manier die snel en effectief is. Straks bonken en stoten we niet meer alle kanten op, maar snellen we op onze mountainbikes tussen de bomen door zoals het  hoort; op techniek en souplesse.

De kleine trekker waarmee we de paden schaven.

We wisten wel dat het mogelijk was de paden te egaliseren (nadat ze zijn uitgehard), maar met een schop en een hark is dat een hoop werk als je twaalf kilometer moet doen. Daarom hebben we een hele tijd gezocht naar een efficiënte methode.

Even zelf in de schijnwerper

We willen graag publiciteit voor onze prachtige mountainbikeroute op Twickel en dan moet je soms ook zelf in de spotlight. Om die reden ben ik deze week gefilmd en stond ik model voor foto's die dinsdag in de Hengelose editie van de Twentsche Courant Tubantia verschijnen.

Even in de spotlight. Foto Wouter Borre

Het verhaal voor de reportage wordt gemaakt door mijn collega Marcel Tettero. Hij maakte deze week ook videobeelden van het zetten van de eerste palen. Verder ben ik door hem geïnterviewd. Wel een beetje raar om als journalist voor de camera te komen, maar voor dit doel doe ik het graag.

De eerste routepalen staan!

Vlnr Ton Kuiper, Hans van Zalk, Gerard Freriksen, Wim Leushuis en Wim te Winkel.

Dat was de eerste routepaal die je hier op de foto ziet. En in de loop van de dag hebben we er nog wel wat meer geplaatst, maar duidelijk is nu ook wel dat we nog heel wat werk te doen hebben. Circa 250 zware eikenhouten palen en waarschijnlijk nog wat meer, ga er maar aan staan.

Het hoge talud van de A1

Het was meteen een wens van routebouwer Patrick Jansen toen hij het hoge en steile talud zag van de afslag Borne-West van de A1. Daar moest een pad komen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet meteen zag zitten, maar nu we twee dagen bezig zijn met het aanleggen van een pad wordt het steeds duidelijker: dit wordt letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de mountainbikeroute.

Afdalen door de rimboe op het talud van de A1. 

Theo Oude Nijhuis van aannemingsbedrijf Kruse uit Geesteren moet voorzichtig opereren met zijn nog geen duizend kilo zware graafmachientje. Het talud is steil en het is de bedoeling dat hij het pad een beetje schuin laat aflopen zodat regenwater er aan de zijkant af kan lopen.

Patrick test z'n eigen track

Hij zat de afgelopen weken voor zijn werk in Canada en voordat hij op reis ging was hij er ook al niet aan toe gekomen om de mtb-route op landgoed Twickel te testen. Maar maandag 11 oktober was het dan zover. Patrick Jansen was eindelijk in de gelegenheid enkele van de door hem zelf uitgezette singletracks uit te proberen

Onze routebouwer is een begenadigd mountainbiker (al drie keer en ook regerend Nederlands kampioen Masters 30+ en 40+) en aan het materiaal mankeert het ook niet. Sinds dit jaar heeft hij een Giant XTC Advanced (carbon frame S, de kleinste maat) onder zijn gat en dat is volgens hem de beste mountainbike die hij tot dusver heeft gereden. Een superlicht en uitterst wendbaar racekarretje.

Bruggenbouwers

Die ligt wel even...

Zweetdruppels had ik voorspeld en zweetdruppels heeft het gekost. Tjonge, wat zijn dikke planken en balken van eikenhout zwaar. Mijn armen trillen nog na als ik dit typ. Maar het eerste bruggetje is klaar en het is een plaatje. Het hout voor het tweede bruggetje ligt bovendien op zijn plek ook dat mag een prestatie heten.

Het eind komt in zicht

Het eind komt in zicht. We leggen deze en volgende week de laatste hand aan de singletracks, waaronder die op het hoge talud langs de A1. Verder beginnen we nu met het 'houtwerk'. Zaterdag plaatsen we twee bruggen en maandag beginnen we met het zetten van de eerste van meer dan 250  palen.


Houtzagerij van Twickel. Foto Marcel Tettero



De zware eikenhouten palen worden geleverd door de Houtzagerij van Twickel, een prachtig bedrijf dat al sinds 1771 bestaat. Eerst werd de zaagmachine aangedreven door windkracht, later door stoom. De oude zagerij is tegenwoordig een museum, terwijl in de moderne zagerij de machines worden aangedreven met behulp van elektriciteit.

Na 3,5 uur flink er doorheen



Een pittig rondje. Anders kan ik niet zeggen en dan overdrijf ik zeker niet.Woensdag 6 oktober heb ik de nieuwe mtb-route op Twickel voor het eerst een keer stevig doorgereden, want hij is op vier stroken na klaar. Nou, ik vond het niet eens zo erg dat nog niet alle tracks er liggen, want ik zat er na 3 uur en 25 minuten behoorlijk door.


 



Mountainbikewerk optima forma



Dat de ruim 70 km lange route er flink inhakt komt onder andere doordat de nieuwe tracks nog niet zijn wat ze moeten worden. De stroken die nat zijn geweest zijn hard geworden, maar tegelijk zijn ook de oneffenheden sterker naar boven gekomen. De hobbels in combinatie met de vele bochten maken het zwaar en vermoeiend. Je raakt je snelheid grotendeels kwijt. Op één strook haalde ik op mijn mountainbike amper 12 km per uur.

Volgens de kenners moet er tenminste een hele winter overheen gaan voordat de nieuwe paden voldoende zijn ingeklonken en uitgehard. En dan zou je ze het liefst schaven zodat ze vlakker en sneller worden. Maar ja. Op 22  oktober is de officiële opening en op 31 oktober de grote toertocht van de Twenterunners van Trios.

Die toertocht, in feite is het de inwijding van de route, kon wel eens een massale toeloop veroorzaken....

Nieuwe wandelroute op Twickel

Op landgoed Twickel wordt momenteel behalve aan een mtb-route ook gewerkt aan een nieuw wandelpad. Het betreft de vervolmaking van de 'Umfassungsweg', een negen kilometer lange wandelroute die onder andere door prachtige, nu nog gesloten delen van het landgoed leidt.

De Umfassungsweg zoals die nu geheel gestalte krijgt.

De Umfassungsweg maakte deel uit van het plan dat landschapsarchitect Eduard Petzold tussen 1885 en 1891 voor Twickel maakte. Een deel van de wandelroute werd aangelegd, maar tot een afronding kwam het nooit.
Dat gebeurt nu  wel door de aanleg van zo'n drie kilometer nieuw wandelpad. Daarbij wordt dezelfde werkwijze toegepast als bij de aanleg van de mtb-route. De humusrijke bovenlaag wordt weggegraven waarna het pad wordt opgevuld met geel zand.

Eerste mtb-evenement op 31 oktober

Graafmachinist Arjan Vreeswijk maakt momenteel extra uren omdat we graag willen dat de route op 22 oktober - als de officiële opening plaatsheeft - zover klaar is dat iedereen hem kan komen proberen.

Dat zal  wel lukken omdat er een tweede en eventueel zelfs een derde minigraver wordt ingezet om de paden aan te leggen. Verder worden volgende week de routepalen geleverd en kunnen we beginnen met het plaatsen. In totaal zijn er zo'n 250 nodig, dus dat is nog een flinke klus.

Er staat ook wel enige druk op. Na de officiële opening volgt op 31 oktober een eerste mtb-evenement op de nieuwe route. De groep Twenterunners van TV Trios organiseert die zondag een tocht waar iedereen aan mee kan doen.
De inschrijfgelden (5 euro p.p) komen ten goede aan kankerpatiënten.

En de route is.... 70,82 km lang

Ghostriders op de Arkmansweg woensdagmorgen.

Woensdag 29 september samen met Wim, Wim, Jaap, Ton en Jan de hele route gevolgd. Waar de singletracks nog niet klaar zijn zijn we parallel gereden. We kwamen tot bijna 71 km. Aan nieuwe singletrack hebben we 12,9 km gemeten. Maar dat zal nog wel iets meer worden als we alle stroken van begin tot eind kunnen rijden.

Helden van de RTC Borne

Dit zijn ze dan. Onze helden van de RTC Borne. Dinsdag ruimden ze in vier uur tijd al het gezaagde hout op in de .lange strook op het talud van de A1 (ter hoogte van de afslag Borne-West). Een onwaarschijnlijke klus als je weet hoe moeilijk het daar werken was.

Vlnr Gerrit Geerdink, Jaap Duim, Wim te Winkel, Ton Kuipers en Wim Leushuis.

Toevallig was ik maandag in m'n eentje de vlaggetjes nagelopen die Patrick Jansen eerder op het talud en in het bos daarvoor had geplaatst. In het bos was het op sommige plekken al moeilijk om er door te komen, maar op het talud werd het helemaal een helse tocht.

Veldrit met singletracks extra druk

Een recordaantal van 712 mountainbikers en veldrijders deed zondagmorgen mee aan de Jaarsma & De Boer veldtoertocht van de rijwieltoerclub Hengelo. De fanatieke bikers werden ongetwijfeld gelokt door de gunstige weersomstandigheden en de fraaie herfstkleuren. Maar ook het feit dat voor het eerst vijf  stukjes singletrack van de vaste mountainbikeroute op landgoed Twickel in de route was opgenomen leek de nieuwsgierigheid te hebben geprikkeld.

Joost Posthuma test een singletrack met in zijn spoor Tom Stamsnijder.

Het speciale mountainbikepad maakte de veldtoertocht tot een pittige opgave. De toertocht rond kasteel Twickel, langs het Twenthekanaal, door de bossen tussen Delden en Beckum en door het Stepelose Veld staat bekend als niet al te zwaar door de vele kilometers harde, rechte zandpaden. Maar de singletracks bleken andere koek. Met name de deelnemers die niet over geveerde mountainbikes beschikten zagen op de bochtige paden stevig af.